چهارشنبه بعد از تحویل دادن شیفتم یه دوست رو ملاقات کردم

یه دوست خوب و دوست داشتنی

رفتیم تو پارکینگ و نشستیم تو ماشینش

سر صحبت از کار شروع شد و ادامه پیدا کرد

لحظه لحظه بودن با همچین دوستی رو قدر میدونم و به دنیا نمیدمش

واقعا بودن بعضیا کنار آدم انرژی مثبت داره و سر ذوق میاردت

حیف که فرصت کم بود و باید می رفتم خونه ، وگرنه زمان شنیدن حرفهاش و دیدن لبخندش از عمر حساب نمیشد

کاش میشد تعارفات رو کنار میذاشتم و یه دل سیر بغلش میکردم

کاش دوباره ببینمش

کاش حس خوب بودنش همیشه باهام بود

کاش...